گياهان داروئى‏ جلفا

قزل گل : گل محمدی یکی از گیاهان بومی منطقه بوده و عطر و طعم آن با گل محمدی قمصر برابری می کند و اهالی از آن شربت و مرباهای مختلف درست می کنند که یکی از انواع مربا به نام گل قند که از سابیدن گل تازه با قند و ترکیب با مغز گردو در جلو نور خورشید درست می کنند به عنوان درمان معده استفاده می کنند و با عسل برابری می کند.

شومين : اسفناج وحشی ، سبزى که از آن بصورت آش ، سرخ کردنی و فقط در اوایل بهار در دشت های منطقه می روید و سرشار از آهن بوده و طرفداران بسیاری دارد و نان مخصوصی به نام خطاب درست می کنند مغز آن از سرخ کرده شومون (اسفناج وحشی ) می باشد.

كاف گيله : سبزى است که براى دفع درد سينه مفيد است نرم كننده معده بوده و در درست کردن آشی به این نام استفاده می کنند.

قاز آياغى : نوعى سبزى خوراكى است كه معمولا اوایل بهار در اكثر باغات و مزارع بخش جلفا مى ‏رويد بيشتر در آش استفاده مى ‏كنند.

جاجيغ : گياهى است خوراكى و از آن در جهت پختن آش نيز استفاده مى‏ كنند.

چوپان کبریتی : از جوشانده آن برای درمان سرماخوردگی استفاده می کنند و اکثر اهالی آن را بهترین درمان گیاهی سرماخوردگی می دانند.

قره خود : گياهى است داروئى برگ و گلهاى دم كرده آن را مي نوشند براى بعضى از افراد مفيد است.

آق ختمى : ختمى سفيد. گل آنرا همراه با گل بنفشه براى التيام ورم و لثه دندان مثرف مى‏ كنند و بسيار سفيد است‏

بنوشه : بنفشه : براى درمان سرماخوردگى از آن استفاده مى‏ كنند.

يارپوز : پونه : از تيره نعناع است و عرق جوشانيده آن را براى درد و درمان سرفه و درد سينه مفيد است و کنار اکثر جوی های آب منطقه به صورت خودرو وجود دارد و خلط آور مى ‏باشد.

گوزبان : گاوزبان : مصرف داروئى داشته و جوشانيده آن جهت درمان سرماخوردگى ، ناراحتى قلبى و تسكين اعصاب مفيد استفاده می شود.

 بومادران : عرقش براى درمان اسهال بسيار مفيد است.

 شيرين بيان : از ريشه آن عرق تهيه كرده و براى درمان زخم معده و ناراحتيهاى گوارشى بكار مى ‏رود.

 چاى الاغى : گياهى است بسيار معطر كه در فصل بهار در سراسر كوهستانهاى منطقه مي رويد و گلهايش قرمز و بنفش رنگ است دم كرده آن براى تنظيم فشار خون و ناراحتى اعصاب و سردرد و رفع خستگى و زكام بسيار مفيد است.

 بيزوشا : گياهى است مفيد كه دانه ‏هاى تخم ‏ريز كوچك آن را در آب گرم جوشانيده و مي نوشند.

 امن كومن : پنيرك. گياهى است داروئى برگهاى آن را مى ‏چيند در آب جوشانيده و بعد از مدتى برگهاى جوشانيده آن را در دمل مى‏ گذارند.

 بابينه : گل بابونه. از گياهان داروئى بوده گل آن را مى‏ جوشانند و از جوشيده آن در جهت رفع دل درد كودكان استفاده مى‏ شود.

 داغ مرزه ‏سى : مرزه كوهى. گياهى است كه معرف خوراكى دارد و برگ خشكى شده آن را در آش بكار مى‏ برند و براى افراد بيگى نفس ، دم كرده آن مفيد است.

 شيورن : خاكشير. دانه‏ هاى ريز دارد مصرف طبى دارد و دانه ‏هاى آن مهم است. و براى درمان گرمازدگى و رفع عطش در تابستان بكار مى ‏بريد.

 اوليك : سبزى است كه در آش مى ‏ريزند.

 اوزليك : اسپند. گياهى است كه دانه‏ هاى آن در آتش با بوى خوش مطبوع مى ‏سوزد و خاصيت‏ ضدعفونى دارد.

  عمليك اوتى : كاكوتى آويشن. گياهى است مفيد و گل و دانه برگهاى بسيار معطر است از عرق جوشانيده آن براى دل درد و ناراحتى معده استفاده مى ‏كنند.

 اودين : كزنه داراى برگهاى دانه‏ دار است در كنار جويبارها مي رويد جوشانيده آن بيشتر بكار مي رود.

 اسقودوس : براى شكم درد نافع است دم كرده آن مصرف زيادى دارد.

 آغ چاپاش : سبزى خوردنى است از آن در آش استفاده مى‏ كنند.

 كوشتره دوبانى : نوعى سبزى خوردنى است كه در آش بيشتر مصرف مى ‏شود.

 مكه توكى : كاكل ذرت. دم كرده آن را براى دردهاى كليه بكار مى ‏برند.

لازم به توضیح اینکه در آینده در مورد سایر گیاهان منطقه و همچنین در مورد ترکیب مورد استفاده و سبزی های مخصوص غذاهای منطقه خواهیم نوشت.