صفحه اصلي
 
 
خلاصه ای از زندگی جهان پهلوان 
ابوطالب طالبی در بیست و یکم فروردین 1324 در گرگر به دنیا آمد. در سیزده سالگی به همراه خانواده خود به تهران مهاجرت کرد و در جوادیه تهران سکنی گزید. علاقه وافر او به ابوطالب طالبی (کشتی آزاد)کشتی باعث شد در اوایل نوجوانی به باشگاه پولاد تهران رود. 3 سال زیر نظر حسینقلی (اصغر) مهر‌آموز به تمرین سخت بپردازد. پس از فراگرفتن کشتی به باشگاه جعفری رفت. در کنار نبی سروری، مهدی یعقوبی و محمدعلی خجسته‌پور مراحل ترقی را به سرعت پیمود. اولین رقابت جدی او در سال 1344 بود که تیم قدرتمند شوروی برای انجام دیداری دوستانه به ایران آمد. تیم ایران در این سال به مقام قهرمانی جهان در منچستر رسیده بود. در شب سوم پیکار دو تیم، طالبی در برابر علی علی‌اف قهرمان نامدار روس‌ها مبارزه ای نزدیک داشت و در حالیکه در تمام طول کشتی حمله می‌کرد با یک امتیاز مسابقه را واگذار کرد.
سال بعد، طالبی در حالیکه تنها 21 سال سن داشت با دوبنده تیم ملی در مسابقات جهانی 1966 تولیدو به میدان رفت. در این رقابت ها 16 کشتی گیر برروی باسکول رفتند و طالبی با قرعه شماره 16 در دور اول با یرجولیپانن از فنلاند روبرو شد. طالبی این مبارزه را با امتیاز برد و در دور دوم هم هنریش تروتزباچر از اتریش را با امتیاز مغلوب کرد. سومین کشتی‌گیری که در برابر وی شکست را پذیرا شد کارل دودری‌مونت آلمانی بود. طالبی در دور چهارم استراحت کرد و بعد در دور پنجم به مصاف علی علی‌اف ورسی رفت که این مبارزه به تساوی انجامید. آخرین مبارزه او با حسن سوئیچ از ترکیه بود که با شکست امتیازی طالبی همراه شد تا با 8 نمره منفی بر سکوی سوم وزن 57 کیلوگرم بایستد.
یک سال پس از آن، طالبی در دهلی‌نو هندوستان یک بار دیگر به مدال برنز جهان رسید. در این سال 17 کشتی‌گیر در 57 کیلوگرم حضور داشتند که نماینده ایران صاحب قرعه شماره 9 بود. او در دور اول با تادامیشی تاناکا از ژاپن روبرو شد و کشتی را باخت. در دومین مبارزه،‌هورست مایر از آلمان شرقی را با ضربه فنی پشت‌سر گذاشت و در دور سوم به مصاف ریچارد سوفمان از ایالات متحده رفت که این کشتی‌گیر را با امتیاز شکست داد. در پیکار چهارم ، طالبی انتقام شکست سال قبل را از حسن سوئیچ ترک گرفت تا به دور نهایی برسد. در این مرحله با تساوی برابر بیشامبر سینگ از هندوستان و شکست برابر علی‌اف روس به مقام سوم جهان رسید.
ابوطالب طالبی در سال 1968 در تنها المپیک زندگیش حضور یافت. مکزیکوسیتی میزبان 21 کشتی گیر در وزن 57 کیلوگرم بود که طالبی با قرعه شماره 17، در دور اول به مصاف خاویر راکسون از گواتمالا رفت و به راحتی به پیروزی رسید. او در دور دوم با احمدجان از افغانستان روبرو شد و این کشتی گیر را هم 3-صفر برد. پیروزی در برابر محمد سودار از پاکستان و دونالد بهم از ایالات متحده، طالبی را در دور ششم (در دور چهارم استراحت کرد) در برابر علی‌اف روسی قرار داد،‌پیکاری که علی‌رغم شایستگی‌های طالبی مساوی اعلام شد. در آخرین کشتی، طالبی در حالیکه تا دقایق پایانی (3-0) از یوجیرو اوتاکه ژاپنی پیش بود، خاک و بارانداز شد و با قبول تساوی بر سکوی سوم المپیک قرار گرفت.
مسابقات جهانی 1969 ماردل پلاتا،‌آخرین حضور طالبی بود. در این رقابت ها کشتی گیر شایسته تیم ایران پیروزی‌های خوبی کسب کرد ولی با شکست در آخرین مبارزه در برابر دونالد بهم آمریکایی با 8 امتیاز منفی سومین مدال برنز جهانی خود را دریافت نمود. پس از کسب این 4 مدال برنز، طالبی به وزن 62 کیلوگرم صعود نمود و چند سالی در این دسته کشتی گرفت. از جمله چند مدال طلا از مسابقات ارتش های جهان کسب نمود و در نهایت در سن 27 سالگی برای همیشه بر تشک بوسه زد و کشتی را کنار گذاشت.
ابوطالب طالبی یكی از الگوهایی بود كه همواره توسط مربیان به كشتی گیران نوجوان و جوان معرفی می شد تا از كاهش وزن غیر اصولی پرهیز كنند.
او كه برای حضور روی تشك، همیشه كیلوهای زیادی از وزن بدنش را كم می كرد، بعد از پایان دوره قهرمانی اش كه با كسب یك مدال برنز المپیك و 3 مدال جهانی نیز همراه بود، دچار مشكلاتی شد.
مرحوم طالبی بارها در بیمارستان بستری شد و بیماری سخت، زندگی عادی را برای او غیر ممكن ساخته بود.
او بعد از تحمل بیماری و عوارض ناشی از كاهش وزن های متوالی، سرانجام در تاریخ 31 / 4 / 87  دارفانی را وداع گفت.
و پیكر او صبح روز  1 / 5 / 87  با حضور پیشكسوتان این رشته  از جمله سلطانعلی ترخاق، محمدابراهیم سیف پور،‌ محمد نوایی و همدوره هایش از ورزشگاه شیرودی تشییع شد و برای خاك سپاری به بهشت زهرا انتقال یافت.